Contrastomvang en doortekening bepalen voor een groot deel de kwaliteit en de beleving van een foto. Nieuwe technieken (HDR) verleggen de grenzen van wat er mogelijk is. Eduard de Kam bespreekt ze in het katern Digitales in P/f nummer 5 (begin juni in de kiosk).
© Eduard de Kam Een typische situatie waarin het uiterste van een camera wordt gevraagd, en dan was het nog niet eens een zonnige dag. De binnenplaats van het kloostercarré is licht, de gangen worden uitsluitend door dat licht verlicht, dus wordt het aan de linkerkant en zeker bovenin, allemaal nogal donker. Vroeger wist je niet beter dan dat dat nu eenmaal zo was, en veelal zijn we er bij het kijken naar foto's ook aan gewend. Technisch gezien kun je er tegenwoordig wel het nodige aan doen. Wat blijft, is de vraag of je tevreden bent met het resultaat waarbij ook in de duistere hoeken alle details goed zichtbaar zijn.
DR staat voor de Engelse term Dynamic Range, in het Nederlands: ‘dynamisch bereik’, een term die je binnen de fotografie het mooiste als ‘contrastomvang’ kunt vertalen. Het is een aanduiding voor het grootste verschil tussen licht en donker, wit en zwart als je die termen liever gebruikt, dat in een bepaalde situatie of in een bepaald bestand aanwezig is of kan zijn.
Bij fotografisch materiaal – analoog of digitaal – is er een grens aan. De techniek om over die grens heen te komen wordt met HDR aangeduid. Dat staat dan voor High Dynamic Range, een groot dynamisch bereik, en gezien een groot aantal voorbeelden dat je van de toepassing van die techniek ziet, is de aanduiding ‘extreem dynamisch bereik’ misschien eerder van toepassing.
Laatste reacties